Zwarte Bladzijden

Java Post

… in Nederland, Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannië

Tijdens de onafhankelijkheidsoorlog in Indonesië (1945-1949) is structureel extreem geweld gebruikt. In Nederland wilden we liever geloven dat het wel meeviel wat onze soldaten daar uitspookten, zeker vergeleken met wat Duitsland tijdens de oorlog op zijn geweten had. Het verwerken van een duister verleden is moeilijk. Hoe doen andere landen dat?  Rémy Limpach zet er enkele naast elkaar.

Nederlandse militairen tijdens de onafhankelijkheidsoorlog

Door Rémy Limpach

In 1969 deed Indië-veteraan Joop Hueting op de televisie uit de doeken dat Nederlandse militairen, onder wie mannen van zijn eigen eenheid, talloze – in zijn woorden – oorlogsmisdaden hadden gepleegd. De VARA ontving in korte tijd bijna 900 reacties, merendeels van verontwaardigde veteranen die de stellingen van Hueting fel ontkenden. Eén van die reacties luidde: “(…) Nederlandse militairen doen zoiets nu eenmaal niet. Duitsers wel, Fransen en Amerikanen ook wel, (…) maar Nederlanders beslist NIET.” Waarop…

View original post 2.684 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Een mirakel

Bron: Een mirakel

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Bouw super Lombok start in najaar

ARNHEM, 10 juni 2017 – Met het intrekken van het enige bezwaarschrift bij de Raad van State tegen de nieuwbouw van de supermarkt aan de Utrechtseweg in het Arnhemse Lombok kan de bouw in het najaar van start. De enigszins aangepaste bouwplannen worden voor het zomerreces ingediend, zo laat de vastgoedontwikkelaar Armstrong weten. Het is vervolgens aan de voortvarendheid van de gemeente wanneer de eerste spa de grond in kan. Dat kan dit najaar al zijn.

Na ruim vijf jaar touwtrekken tussen betrokken partijen en direct omwondenen zal binnenkort een informatieavond belegd worden om ieder te informeren over het verdere verloop. In maart van dit jaar had de gemeenteraad het aangepaste bestemmingsplan goed gekeurd. Eén bezwaar hiertegen was echter ingediend bij de Raad van State. Nu dat zoals deze week duidelijk werd van tafel is, kan de bouw van start. Een van de belangrijkste aanpassingen in de bouw van de Hoogvliet supermarkt is het groene met mos en bloemetjes bedekte dak, zodat de vlinders en bijen er vrij spel zullen hebben. De huidige buurtsuper de Spar met eigenaar Cyril van Gorkum en zijn personeel gaan bij de nieuwe super werken.

Voor het aangepaste bestemmingsplan, klik hier.

Voor eerder publicaties klik hier.

Geplaatst in Nieuws en politiek, winkels | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

´Ik hoop dat je begrijpt, dat ik dit moest doen´

Java Post

Het verzet van Victor Makatita tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland

Molukse jongere in vooroorlogs Nederland, talent van voetbalvereniging Quick, koerier in het verzet tegen de Duitsers, en ´Engelandvaarder´: Victor Makatita had veel in zich, maar moest dat met de dood bekopen. Zijn oude ´clubmaat´ Ron Habiboe doet verslag.

Door Ron Habiboe

Victor Makatita

Toen ik 15 jaar oud was voetbalde ik bij de Haagse voetbalvereniging Quick, die toen juist 75 jaar bestond en een jubileumboek uitgaf. Met name een speciale foto in het boek trok mijn aandacht. Onder de foto stond de naam: Victor Makatita. De tekst boven de foto luidde: 9 april 1942. Zij die ons ontvielen.
Ik was destijds meer geïnteresseerd in de nieuwste Adidas voetbalschoenen en in mijn 16e verjaardag, de dag dat ik zelf een brommer mocht besturen. Het gedenkboek zelf heb ik niet meer, maar de foto heb ik destijds eruit…

View original post 1.571 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

´En uw man was nog wel officier!´

Beschuldigd van spionage (verraad van verzetsgroep aan de Kenpeitai), maar onduidelijk is of zij, Willy van Kooten, uiteindelijk ook is veroordeeld

Java Post

Het verhaal van Kenpeitai-spionne nr. 30: Wilhelmina van Kooten

Wilhelmina van Kooten

Op 28 november 1946 meldde HetDagblad in Batavia dat een beruchte Kenpeitai-informante was gearresteerd. Het betrof Wilhelmina van Kooten, ook wel bekend als “spionne nummer 30”. Zij werd beschuldigd van het feit dat door haar activiteiten tenminste 15 personen zouden zijn overleden, “onder wie de heer Gerritsen, de oude heer Van Polanen Petel, de jonge Hoetjer en kapitein De Lange”, terwijl honderden loyale Bandoengers door haar toedoen in de handen waren gevallen van de Kenpeitai of P.I.D. en op onmenselijke wijze waren mishandeld. De reikwijdte van haar activiteiten was nog niet geheel bekend, reden waarom het blad enkele dagen later een beroep deed op het publiek: “Degenen, die nadere bijzonderheden weten over de verrichtingen van deze dame, wordt verzocht zich in verbinding te willen stellen met het parket van den auditeur-militair, Molenvliet West 15 alhier.” Het nader…

View original post 1.411 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Jan Cremer: 15 keer naakt in Nederlands Fotomuseum

‘Een selectie van vijftien foto’s maken uit de prachtige collectie van 5 miljoen beelditems was een moeilijke opgave’, zegt Jan Cremer. Dagenlang heeft hij in het archief in het museum aan de Wilhelminakade doorgebracht om zijn selectie samen te stellen: vijftien naaktportretten van foto’s die eindelijk een podium hebben.

Door Herman Spinhof, eerder gepubliceerd in het AD/Rotterdams Dagblad

Zijn boek Ik Jan Cremer (1964) waarvan wereldwijd 12 miljoen exemplaren zijn verkocht, is iconisch. Het markeert een tijdsgewricht waarin de ketenen van knellende normen en braafheid werden verbroken. The roaring sixties. Een van Cremers’ favoriete fotografen, de op 30-jarige leeftijd bij een auto-ongeluk omgekomen Sanne Sannes (1937-1867), markeert diezelfde omslag met de foto’s die hij toen maakte.

portret_JC_door_BenKleyn.jpg

Jan Cremer, fotograaf: Ben Kleyn 

Bekend werd Sannes met zijn grofkorrelige erotische portretten van vrouwen: experimenteel, duister, gespiegeld. Vele foto’s maar slechts één fotoboek heeft hij in zijn jonge leven kunnen produceren met gedichten van Hugo Claus: Oog om oog (1964). Vijf van de vijftien foto’s die Jan Cremer heeft geselecteerd zijn van Sannes. Cremer: ‘Een foto moet meteen imponeren, je wilt als het ware het model van de foto af kunnen halen, haar meenemen. Als fotograaf houd ik mij verre van de traditionele kalender-pin-ups. De duurbetaalde bimbo’s die spelen onbereikbaar te zijn. De plastic opblaaspoppen op de internationale catwalks en in toonaangevende modemagazines. Die graatmagere knekelhuizen, de zogenaamd perfect uitziende modellen, roepen bij mij als toeschouwer niet de minste geringste erotische spanning op.’ Op de vraag wat zo erotisch is aan de vrouw, zegt Cremer: ‘de ongenaakbaarheid, de uitstraling. Boeken vol heb ik erover geschreven. Niet het perfecte uitgelichte model. Maar de “gewone” vrouw, met hangborsten of kleine borsten. Het rauwe waar je de rimpels ziet.’

SAS-20774_BAF

Fotograaf: Sanne Sannes

Uit het werk van zes fotografen heeft Cremer geselecteerd. Naast Sanne Sannes zijn dat: Wally Elenbaas (1912 – 2008), Nico Jesse (1911 – 1976), Ed van Wijk (1917 – 1992), Rutger ten Broeke (1944) en Bertien van Manen (1942). Over een foto van Van Manen zegt Cremer: ‘Een sauna vol Russische arbeidsters op zoek naar warmte.’ ‘Ik wil in een foto herkennen dat de realiteit ongeschonden wordt prijsgegeven. Bij deze foto de realiteit van rimpels, hangend vel tot stijf geworden sidderende tepels. Een even verstoorde samenscholing; verwachtingsvol, cynisch, achterdochtig of terneergeslagen in de lens kijkende vrouwen.’

Een foto die Cremer doet denken aan zijn vroegere studie in Parijs in 1958-1962, is een van Nico Jesse: ‘De foto herkende ik meteen, dezelfde krukken, stoeltjes, de bokken waarop de beelden werden geboetseerd. De Académie de la Grande Chaumière. Ik heb daar ook les gehad toen ik in Parijs was, in 1958. Tot 1962 heb ik lessen gevolgd van Ossip Zadkine, de meester zelf.’ En zo markeert ook deze foto een episode in Cremers leven. Een slakkenspoor van herinneringen die zichtbaar gemaakt zijn in deze verrukkelijke expositie van foto’s die in de jaren zestig vaak geen open podium hebben gevonden, maar nu eindelijk wel.

De collectie belicht door … Jan Cremer. Nederlands Fotomuseum Rotterdam, tot 20 augustus 2017, Nederlands Fotomuseum Rotterdam

 

Paspoort Jan Cremer

Geboren: Enschede 1940. Cremers vader in 1942 overleden, stamt uit een familie van hoefsmeden en beroepsmilitairen uit Pruisen en Hessen, zijn moeders familie is afkomstig uit Hongarije. Na de oorlog werden zijn moeder en de vijfjarige Jan geïnterneerd als ‘verrader’ en NSB-ers omdat zijn moeder Hongaars sprak. In 1956 volgde hij in Arnhem de kunstacademie en daarna die in Den Haag en Parijs. Een reiziger, steeds onderweg. Zijn boek Ik Jan Cremer (1964) markeert de roerige jaren zestig. In zijn nieuwste boek, Odyssee Heimweh (2016) beschrijft hij zijn verzwegen familieachtergrond.     

 

Bij elke geselecteerde foto heeft Cremer een verhaal. Een van Cremers’ favoriete foto’s is een van Sannes: een vrouw, zittend op bed met een laken half over haar benen en haar hand onder haar borsten houdend: ‘Je wilt je als kijker wentelen in haar rondingen. Mijn lekkere, romige vriendin waar je graag vroeg voor naar huis komt. Ze snakt, ze hijgt gulzig naar liefde.’

Geplaatst in Boeken, fotografie, Kunst | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Arnhemse thriller: Rembrandt moorden

ARNHEM, 29 maart 2017 –  Vorige week vrijdag ontdekte de politie een kilometers langs bloedspoor dat vanaf de binnenstad naar de buitenwijken Lombok en Heijenoord loopt en uitkomt bij het filiaal van Albert Heijn aan de Van Lawick van Pabststraat. Daar vroeg de man op donderdagavond tussen half negen en negen uur aan een baliemedewerker om  twee pakjes sigaretten. Nadrukkelijk zei hij er bij: ‘en geen ambulance‘. De medewerker zag zijn bebloede been en schrok hevig. Hij verliet de zaak met twee pakjes sigaretten en liet een met zijn bloed doordrenkte deurmat achter. De politie kwam even later en maakte een rapport op.

De volgende dag, vrijdag, ontdekte de politie het ten minste twee kilometer lange bloedspoor dat loopt vanaf de Utrechtsestraat naar de Utrechtseweg, de Oranjestraat, de Heijenoordsweg naar boven (over het geasfalteerde invalide-pad) richting Traa en zo verder naar het filiaal van Albert Heijn aan de Van Lawick van Pabststraat (zie kaartje).

 

 

bloedspoor 3.png

 

 

Of het bloedspoor het spoor is van de vermoedelijke moordenaar van de twee Rembrandt-moorden is de vraag. De politie onderzoekt naar het verband. De 47 jarige verdachte van de dubbele moord in het voormalige hotel Rembrandt (aan de Paterstraat bij de Apeldoornsestraat) is de bekende TBS-er, René de L. Buiten de tbs-kliniek verrichtte hij werkzaamheden, maar keerde sinds 15 maart niet meer terug in de kliniek. René de L. heeft zichzelf bij de politie vrijdag aangegeven en is in staat van beschuldiging gesteld.

Zie ook de berichtgeving van Hendrik Jan Korterink over hoe ook in deze zaak de ene journalist de ander napraat.

Rene de laat

De van de dubbele Rembrandt-moord verdachte TBS-er René de L. 

 

foto 4.JPGfoto 1.JPG

Bloedsporen Oranjebrug en Heijenoordseweg

Afbeelding | Geplaatst op door | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen