Twee derde van de auteurs loopt uitleenvergoeding e-book mis

 

 

Ruim twee derde (68%) van de auteurs in Nederland ontvangt geen vergoeding voor het uitlenen van e-books door openbare bibliotheken, terwijl ze daar wel recht op hebben. Deels komt dat doordat de meeste auteurs onwetend zijn over digitale uitgave van hun werk en daarover geen afspraken zijn gemaakt met hun uitgever. Bijna een kwart van de auteurs (22%) die daarover wel afspraken gemaakt hebben lopen eveneens hun uitleenvergoeding mis.

'And this is the Library'.

Dit blijkt uit het onderzoek dat in opdracht van de Stichting Lira en de Auteursbond is uitgevoerd onder 800 schrijvers en vertalers door bureau Kantar Public. Uit het onderzoek komt ook naar voren dat meer dan de helft van de auteurs (54%) geen vergoeding ontvangt uit de exploitatie van e-books in commerciële abonnementsdiensten zoals Kobo Plus en Bookchoice (voorheen Elly’s Choice).

De populariteit van e-books is de afgelopen jaren in hoog tempo toegenomen. Het aandeel e-books in de totale boekenmarkt bedraagt 6,7% (zie CB e-book-barometer). E-books kunnen net als papieren boeken door openbare bibliotheken worden uitgeleend. En hoewel voor de uitlening van papieren boeken een vergoeding voor de auteurs is gegarandeerd, is dat voor e-books nog niet het geval. Tevens worden e-books in commerciële abonnementsvormen aangeboden. Via ‘all-you-can-read’-modellen bijvoorbeeld krijgen abonnees tegen betaling onbeperkt toegang tot een collectie e-books.

In een persbericht stelt Lira en de Auteursbond: ‘Veel auteurs zijn verbaasd dat hun werk buiten hun medeweten digitaal geëxploiteerd wordt en verontwaardigd over de hoogte van de vergoedingen daarvoor, als er al afspraken zijn. Uit de reacties van een aantal respondenten blijkt dat zij het belangrijk vinden om dit onderwerp aan de kaak te stellen bij uitgevers.’

 

Bezorgdheid bestaat er bij verschillende bonden waaronder Lira, de Auteursbond en de Nederlandse Vereniging van Journalisten NVJ over de negatieve inkomensontwikkeling bij auteurs. Een trend die zich al jaren afspeelt. Zo signaleert het in april verschenen advies ‘Passie gewaardeerd’ van de SER en de Raad voor Cultuur de noodzaak tot het vergroten van het verdienvermogen van makers. Op het belang van versterking van het auteursrecht wordt in dit adviesrapport nadrukkelijk gewezen. Om het dalende vergoedingentarief onder journalisten te keren, is de NVJ een actie gestart onder het motto: ‘Journalistiek heeft een prijs’.

 

Stichting Lira en de Auteursbond gaan naar aanleiding van de onderzoeksresultaten in gesprek met uitgevers, om op korte termijn tot betere afspraken te komen over e-book vergoedingen en de transparantie van royaltystatements.

Advertenties
Geplaatst in Boeken, journalistiek, Kunst, media, recht | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Dekolonisatie Nederlands-Indië: de onderste steen boven

Java Post

Vandaag wordt officieel het startschot gegeven voor een breed opgezet onderzoek naar de dekolonisatieoorlog in Indonesië, van 1945 tot 1950. Al enkele jaren wordt gepleit voor een nieuw wetenschappelijk onderzoek naar deze periode, waarbij beide kanten, zowel de Indonesische als de Nederlandse, worden belicht.

Evacuatie van gewonden. Tandjoeng Priok, 1945

Aanleiding voor het onderzoek zijn recente publicaties over het optreden van Nederlandse militairen in toenmalig Nederlands-Indië. Met name in Remy Limpachs ‘De brandende kampongs van generaal Spoor‘ kwam aan het licht dat de Nederlandse krijgsmacht structureel extreem geweld heeft gebruikt tegen de Indonesiërs.

Het kabinet ging eind vorig jaar akkoord met nieuw onderzoek naar de dekolonisatieperiode, en stelde er 4,1 miljoen euro voor beschikbaar. In september 2021 moet het onderzoek klaar zijn. Het wordt uitgevoerd door het NIOD, het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde (KITLV) en het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH). 

View original post 285 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Ik moet de op bloed beluste Indonesische strijder begrijpen

Java Post

Historici moeten zich verdiepen in het perspectief van de ander, schrijft Onno Sinke bij de ‘kick-off’ van het onderzoek naar de Dekolonisatie-oorlog in Indonesië, 1945-1950.

Fritz Behrendt in Algemeen Handelsblad, 1 augustus 1961: ‘Hoogste tijd voor een revisie’.

Door Onno Sinke

Enkele jaren geleden raakte ik op een feestje met een Indonesische vrouw in een discussie verzeild of Ancol (Java) een pretpark of een erebegraafplaats is. „Een pretpark”, zei de vrouw stellig. „Dat kan, maar het is ook een erebegraafplaats”, zei ik. „Ik weet het vrij zeker want mijn opa is daar begraven.” Ik legde haar uit dat hij een KNIL-officier was die door de Japanners was geëxecuteerd vanwege zijn verzetsactiviteiten tijdens de Tweede Wereldoorlog. „Ah, KNIL, moordenaars!”, riep ze. Verontwaardigd zei ik dat hij ook gevochten had voor de vrijheid van Indonesië. Hier was zij het totaal niet mee eens. Er was duidelijk sprake van een botsing van twee perspectieven…

View original post 852 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

De verzwegen moordpartij van Palembang

Java Post

Weinigen weten dat Nederland al in januari 1947, een half jaar vóór de zogenaamde ‘Eerste Politionele Actie’, een verwoestende aanval uitvoerde op de stad Palembang. In Indonesië geldt de verzwegen moordpartij als een van de eerste grote clashes met Nederland. Een reconstructie.

Mitrailleurstelling bij slag om Palembang [foto: Duizend Dagen Indië] Door Anne-Lot Hoek

Op 4 januari 1947 seinde H. J. Wijnmalen, hoofd van de Tijdelijke Bestuursdienst in Palembang, een bericht naar de Nederlands-Indische regering in Batavia. Hij meldde dat er bij een militair treffen ‘twee Chinezen en één Indonesiër werden gedood’ en voorts ‘nog enkelen’. Daarmee deed Wijnmalen de waarheid op grove wijze geweld aan. Er vielen vermoedelijk duizenden doden in de Zuid-Sumatraanse stad tijdens die eerste dagen van 1947. Het Rode Kruis zou later spreken van 2000 tot 3500 doden. De stad was een rokende puinhoop na aanvallen door de Nederlandse luchtmacht, de marine en gevechten in de…

View original post 3.239 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Le regard oblique // Una mirada oblícua // A sidelong glance (by Robert Doisneau, 1948)

 

Robert Doisneau captured with his camera the oblique glances of passersby before a frame set in the window of the gallery Romi, located on the rue de Seine, Paris (France).

“Un regard oblique” (“A sidelong glance”) is a photograph from Robert Doisneau that was part of a LIFE magazine article published in 1948. In it we see a respectable middle-class marriage watching a piece of art in the window of an art gallery: the woman says to her husband the details of a canvas, of which only we can see the back but the man inattentive to observations of his wife, surreptitiously diverts his gaze to the portrait of a naked woman hanging on the wall.

In order the experiment came to fruition, Doisneau hid his Rolleiflex camera in an old chair that was inside the gallery, so he could capture the dimension that the eyes can take in a patriarchal culture in a time when state the naked body of a woman was a pornographic act.

Robert Doisneau captured with his camera the oblique glances of passersby before a frame set in the window of the gallery Romi, located on the rue de Seine, Paris (France).

“Un regard oblique” (“A sidelong glance”) is a photograph from Robert Doisneau that was part of a LIFE magazine article published in 1948. In it we see a respectable middle-class marriage watching a piece of art in the window of an art gallery: the woman says to her husband the details of a canvas, of which only we can see the back but the man inattentive to observations of his wife, surreptitiously diverts his gaze to the portrait of a naked woman hanging on the wall.

In order the experiment came to fruition, Doisneau hid his Rolleiflex camera in an old chair that was inside the gallery, so he could capture the dimension that the eyes can take in a patriarchal culture in a time when state the naked body of a woman was a pornographic act.

Robert Doisneau captured with his camera the oblique glances of passersby before a frame set in the window of the gallery Romi, located on the rue de Seine, Paris (France).

“Un regard oblique” (“A sidelong glance”) is a photograph from Robert Doisneau that was part of a LIFE magazine article published in 1948. In it we see a respectable middle-class marriage watching a piece of art in the window of an art gallery: the woman says to her husband the details of a canvas, of which only we can see the back but the man inattentive to observations of his wife, surreptitiously diverts his gaze to the portrait of a naked woman hanging on the wall.

In order the experiment came to fruition, Doisneau hid his Rolleiflex camera in an old chair that was inside the gallery, so he could capture the dimension that the eyes can take in a patriarchal culture in a time when state the naked body of a woman was a pornographic act.

Robert Doisneau captured with his camera the oblique glances of passersby before a frame set in the window of the gallery Romi, located on the rue de Seine, Paris (France).

“Un regard oblique” (“A sidelong glance”) is a photograph from Robert Doisneau that was part of a LIFE magazine article published in 1948. In it we see a respectable middle-class marriage watching a piece of art in the window of an art gallery: the woman says to her husband the details of a canvas, of which only we can see the back but the man inattentive to observations of his wife, surreptitiously diverts his gaze to the portrait of a naked woman hanging on the wall.

In order the experiment came to fruition, Doisneau hid his Rolleiflex camera in an old chair that was inside the gallery, so he could capture the dimension that the eyes can take in a patriarchal culture in a time when state the naked body of a woman was a pornographic act.

Robert Doisneau captured with his camera the oblique glances of passersby before a frame set in the window of the gallery Romi, located on the rue de Seine, Paris (France).

“Un regard oblique” (“A sidelong glance”) is a photograph from Robert Doisneau that was part of a LIFE magazine article published in 1948. In it we see a respectable middle-class marriage watching a piece of art in the window of an art gallery: the woman says to her husband the details of a canvas, of which only we can see the back but the man inattentive to observations of his wife, surreptitiously diverts his gaze to the portrait of a naked woman hanging on the wall.

In order the experiment came to fruition, Doisneau hid his Rolleiflex camera in an old chair that was inside the gallery, so he could capture the dimension that the eyes can take in a patriarchal culture in a time when state the naked body of a woman was a pornographic act.

Robert Doisneau captured with his camera the oblique glances of passersby before a frame set in the window of the gallery Romi, located on the rue de Seine, Paris (France).

“Un regard oblique” (“A sidelong glance”) is a photograph from Robert Doisneau that was part of a LIFE magazine article published in 1948. In it we see a respectable middle-class marriage watching a piece of art in the window of an art gallery: the woman says to her husband the details of a canvas, of which only we can see the back but the man inattentive to observations of his wife, surreptitiously diverts his gaze to the portrait of a naked woman hanging on the wall.

In order the experiment came to fruition, Doisneau hid his Rolleiflex camera in an old chair that was inside the gallery, so he could capture the dimension that the eyes can take in a patriarchal culture in a time when state the naked body of a woman was a pornographic act.

Bron: Le regard oblique // Una mirada oblícua // A sidelong glance (by Robert Doisneau, 1948)

Geplaatst in fotografie, geschiedenis, media | Een reactie plaatsen

‘Er is een Volksraad’

Java Post

Sedert mei 1918 kende Indië een vertegenwoordigend lichaam, dat aan alle onderdanen gelegenheid gaf tot medewerking aan de behartiging van ´s Lands belangen: de Volksraad. Jan Somers legt uit welke waarde aan dit lichaam moet worden gehecht.

“Er is een Volksraad”: Officiële opening van de Volksraad te Batavia door gouverneur-generaal J.P. van Limburg Stirum (gezeten in het midden op het podium), 18 mei 1918. [KITLV] Door Jan Somers

Misschien was het wel het eerste document met betrekking tot de Volksraad: een brief van 16 april 1891, van gouverneur-generaal Pijnacker Hordijk aan minister van koloniën Mackay, waarin de eerste pleitte voor ge­meentelijke instellingen ‘op den voet der Nederlandsche’, alsmede de instelling van een koloniale raad.

Het zou lang duren voordat het zo ver zou komen. De minister ´antwoordde´ pas op 15 december 1904 aan gouverneur-generaal Van Heutsz: “Op den duur kan mijns inziens de geheel afhankelijke positie waarin Indië verkeert niet…

View original post 2.082 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Zwarte Bladzijden

Java Post

… in Nederland, Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannië

Tijdens de onafhankelijkheidsoorlog in Indonesië (1945-1949) is structureel extreem geweld gebruikt. In Nederland wilden we liever geloven dat het wel meeviel wat onze soldaten daar uitspookten, zeker vergeleken met wat Duitsland tijdens de oorlog op zijn geweten had. Het verwerken van een duister verleden is moeilijk. Hoe doen andere landen dat?  Rémy Limpach zet er enkele naast elkaar.

Nederlandse militairen tijdens de onafhankelijkheidsoorlog

Door Rémy Limpach

In 1969 deed Indië-veteraan Joop Hueting op de televisie uit de doeken dat Nederlandse militairen, onder wie mannen van zijn eigen eenheid, talloze – in zijn woorden – oorlogsmisdaden hadden gepleegd. De VARA ontving in korte tijd bijna 900 reacties, merendeels van verontwaardigde veteranen die de stellingen van Hueting fel ontkenden. Eén van die reacties luidde: “(…) Nederlandse militairen doen zoiets nu eenmaal niet. Duitsers wel, Fransen en Amerikanen ook wel, (…) maar Nederlanders beslist NIET.” Waarop…

View original post 2.684 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen