Nieuwe slavernij: Postnl (2)

De chef

Pieter+Post

Op de vroege zaterdagmiddag lopen vader en zoon postbezorger hun route. Plotseling duikt het Postnl-autootje op met daarin de Chef van Postnl. Hij rijdt hun klem als ware het de plaatselijke politie die misdadigers op het spoor is.

‘Ik kreeg een klacht binnen over jullie. Een van jullie heeft een pakje neergezet bij x [de Chef noemt een adres, HS]. Vervolgens heeft een van jullie de zoon uitgescholden omdat hij te laat de deur zou hebben opengemaakt.’ Verbaasd keken vader en zoon elkaar aan. Ze kennen de mensen die er wonen goed. ‘Wij weten van niks. Daar hebben we helemaal geen pakketje bezorgd vandaag.’ ‘De klager zegt,’ vervolgt de Chef ‘dat het de bezorger is van Postnl.’ ‘Dan zou ik het nog maar eens navragen bij de klager. Ben je daar al geweest?,’ vraagt de vader. De Chef moet toegeven dat hij direct naar de bezorgers is gereden en niet eerst langs de klant om de klacht te verifiëren. De vader raakt geïrriteerd door dit gedrag van de Chef en zegt: ‘dat moet je eerst maar eens doen voordat je ons valselijk beschuldigt. Zo ga je niet met je werknemers om.’ Hij draait zich om en gaat verder met bezorgen, terwijl de Chef verder babbelt met de zoon.

Even later belt de Chef de zoon die het toestel op de luidsprekerstand heeft gezet zodat de vader kan meeluisteren. ‘Ik ben bij de mensen nu. En inderdaad jullie zijn het niet geweest.’ Op de achtergrond horen we de vrouw des huizes zeggen: ‘Nee, dat zijn zij niet. Dat zijn vreselijk aardige bezorgers.’ Eigenlijk hoeft de Chef nu niets meer te zeggen. Dat doet hij echter nog wel, maar dat gaat verloren in het hoongelach van vader en zoon.

logo

Bij Postnl is het tegenwoordig gewoonte om alle klachten direct bij de bezorgers te leggen en niet eerst te verifiëren bij de klager. De klacht komt binnen bij een landelijk callcenter. De dienstdoende telefonist van het klachtencentrum maakt er een notitie van en stuurt die naar de plaatselijke Chef. De plaatselijke Chef tikt vervolgens de bezorger op de vingers, zonder bij de klager te verifiëren waar het nu precies om gaat. Of het gaat om een bezorger van Postnl of van een andere bezorgdienst? Kortom: wat, hoe, waar, wie? Dat is niet meer het protocol! Gelijk de bezorger (valselijk) beschuldigen.

Advertenties
Geplaatst in arbeidsverhoudingen, Postnl, Sfeer nieuws | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Nieuwe slavernij: Postnl

Ziek

Zaterdagochtend even na acht uur belt de jonge koortsige postbezorger van Postnl de administrateur om zich ziek te melden. Een fikse griep heeft hem geveld. 39,1 graden koorts, zegt de thermometer. ‘Tja, we hebben al zoveel zieken. Dus dat is lastig,’ zegt de administrateur. ‘Kan je niet toch een deel doen van je wijk?’ De bezorger aarzelt. Voelt zich onder druk gezet en stemt toe. ‘Oké de helft dan’, zegt hij.

Pieter+Post

Bij het depot waar alle post gedeponeerd wordt staan nog drie tassen: ruim de helft van de wijk die hij normaal moet lopen. Daar staat ruim drie uur voor. Het is vrieskoud buiten en hij heeft zich extra warm aangekleed. Hij loopt de post en doet er nu ruim twee uur over. Hijgend en puffend maakt hij zijn loopjes. Bezweet komt hij thuis. Hij neemt een warme douche en duikt direct het bed in.

‘s Avonds tegen etenstijd neemt hij de temperatuur nog even op: 39,8 graden. Hij neemt wat soep en duikt weer het bed in. De nacht slaapt hij door. Af en toe raakt hij in een verschrikkelijke hoestbui. ’s Anderendaags wordt hij zwetend wakker. De koorts is niet gezakt, hij slikt een aspirine en neemt een douche. De hele dag blijft hij hoesten, voelt zich koortsachtig en is kortademig.

Morgen maar even naar de huisarts, bedenkt hij. Die constateert na onderzoek een beginnende longontsteking. Volstrekte rust en uitrusten, luidt haar devies. Met dank aan Postnl ligt hij nu alweer een paar dagen in bed. Het gaat langzaam iets beter.

Geplaatst in arbeidsverhoudingen, Gezondheid en welzijn, Postnl | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Indië is paraat!

Java Post

De inval van de Duitsers in Nederland, mei 1940, deed in Indië het ergste vrezen. Vanaf dat moment werd koortsachtig gewerkt aan een verdediging tegen een verwachte Japanse aanval. De burgers waren er niet gerust op. De pers werd echter ingeschakeld om de gemoederen te bedaren.

“Een gedeelte van de ‘sierlijke’ schuilloopgraaf op het erf van Lindeteves in de benedenstad. Voor zitplaatsen is gezorgd.”

Uit het Bataviaasch Nieuwsblad, 12 juni 1940:

“Batavia wil niet achterblijven, doch het voorbeeld van de Europese steden volgen, daarbij uiteraard rekening houdende met de mogelijkheden, welke deze tropische stad biedt, en zich voorbereiden op eventueel gevaar uit de lucht. Overal in de stad worden schuilplaatsen gemaakt. Er wordt gewerkt in versneld tempo. Op verschillende plaatsen tegelijk wordt gegraven en gehamerd en in enkele dagen verrijzen de schuilplaatsen, klaar om er de laatste hand aan te leggen en het houten geraamte te bekleden met zand en zandzakken. 

View original post 328 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

De nieuwe omroep: wat zeggen de data

Presentatie van Erik van Heeswijk, van CEO Clever Lions, voorheen hoofdredacteur VPRO digitaal, regionale omroepen congres Roosdagen 2016

 

Elk jaar wordt de wereld van de omroep een stuk minder overzichtelijk; hoe kan een omroep nog effectief zijn met al die kanalen, doelgroepen en onderwerpen? Hoe ziet in die nieuwe wereld goede content-productie eruit en welke prominente rol spelen data daarin? Welke data-tools zijn er en hoe kan je die inzetten? Een zoektocht naar de ontwikkeling van een TomTom die ingezet kan worden bij het volgen en vermarkten van mediacontent.

“Datastrategie: hoe en waarmee analyseer je je data van je producten en wat doe je ermee?

In een video waarin House of Cards producer Dana Brunetti lineaire tv vrijwel dood verklaart, op evenementen en sport tv na. Dat geloof ik dus niet. Lineaire tv is nog steeds gewoon groot. In 2015 is het gedaald voor het eerst, met 5%.

1-tv-kijken-2015-1024x731 Erik van Heeswijk

Bestaat lineaire tv over 20 jaar nog? Ik denk het wel. Er is wel iets aan de hand. Lineaire tv ligt onder vuur. Wat doen we met dit gegeven? Een voorbeeld. ENZO Knol de succesvolle vlogger op YouTube. Elke dag zet hij om precies 16.00 uur (als jeugd al enige tijd thuis is van school en wifi beschikbaar is) een vlog-filmpje online en om 19.00 uur (als het huiswerk klaar is en er gegeten is) een game. Jongeren kijken via wifi, niet via duur G3 of G4 netwerk. Hij creëert op die vaste tijdstippen een soort klein event. Jongeren delen dat met elkaar via Facebook of Instagram. Knol denkt in ‘kanalen’ in ‘devices’. Een soort lineaire YouTube.

Als je videofilmpje deelt, dan wordt er direct ook door YouTube een playlist aangemaakt (standaard aangevinkt). ‘Share with playlist starting’. Daar zit een wereld achter. YouTube wil niet zo zeer dat je video’s deelt, ze hebben kijkers zat. Wat YouTube wil is de kijktijd verlengen. Als je een video kijkt, start er na afloop een nieuwe en daarna weer een. YouTube denkt meer lineaire-tv dan tv-mensen zelf. Die eerste 7 seconden, raadt YouTube aan, om heel prikkelend te zijn zodat kijkers blijven hangen.

Wat is ons (tv, krant) probleem?

We zenden uit (krant komt in brievenbus). Vervolgens gaan we het online-programma opknippen, die fragmentjes distribueren we via allerlei kanalen (YouTube, FB etc.). Dat heeft bepaald effect op de marketingwaarde. Maar… over het algemeen ervaart de gebruiker dat niet als een hele rijke ervaring. Je verleidt de gebruiker met een fragmentje om het hele programma te bekijken. Je trekt steeds aan hem/haar. We hebben nooit gevraagd aan gebruikers wat ze op die kanalen willen of verwachten. We gooien het erop en hopen dat het effect heeft. Geen omnichannel idee steekt daarachter.

Halffabricaat 

Wat zie ik wel werken? Je content als halffabricaat. Die kanalen (YouTube, FB etc.) eisen allemaal een eigen aanpak en een eigen vorm. Het verhaal blijft overeind, je moet wel weten hoe dat verhaal zich gedraagt in die andere omgeving van YouTube, FB, Instagram. Aan het verhaal, het substraat (de kern in termen van Aristoteles) wordt iets toegevoegd een vorm. Je moet weten welke ervaring de gebruiker heeft. Liked die het of niet, herhaalt die het, zet die de volumeknop harder? Die data moet je verzamelen en bekijken. Je wil weten hoe het bij de gebruiker overkomt. Omnichannel-denken: het gaat erom dat de gebruiker de optimale ervaring krijgt via dat specifieke kanaal. Dat zie ik bij de nieuwe kanalen gebeuren. Vine, Buzzfeed. Nagaan wat doe je. Afvragen of je dingen af moet stoten?  Je maakt content en daarna ga je die content plannen via de verschillende kanalen. Wat doe je waar. En vervolgens moet je snappen wat die gebruiker daarmee doet.

We hebben klanten met heel veel verschillende devices, mobiele telefoon, tablet, pc, kranten, tv. Mensen gebruiken die door de dag heen op verschillende locaties. In de trein, op kantoor, op school. En volgen vaak een merk, of beperkt aantal merken (minder dan vaak gedacht wordt).   

De groep gebruikers die altijd online is en vaak op verschillende devices tegelijk of na elkaar, die groep wordt groter en groter. Eerst was er FB, Twitter en YouTube maar tegenwoordig zitten gebruikers op zoveel verschillende kanalen: Pinterest, Snapchat, Periscope, Instagram, Vine. Het is niet meer te doen. Ik had zelf, toen we met die serie Beagle bij de VPRO bezig waren (waar we met 24 verschillende doelgroepen op verschillende kanalen bezig waren) nooit het gevoel dat we het in de greep hadden. Dat is de reden waarom ik bij de VPRO gestopt ben en met Clever Lions gestart ben. Ik kreeg allerlei data op mijn bureau, maar het waren allemaal cijfers van gister waar ik eigenlijk niks mee kon op het moment van publiceren.

Je hebt iemand nodig, een multi channel-manager, die weet wat je, hoe en waar het beste je halffabricaat op zet. Je moet iemand hebben die snapt hoe het werkt op FB, Snapchat en Pinterest. Een mooi voorbeeld is Bart’s Fish Tales van de Nederlandse kok Bart van Olphen met recepten voor verschillende gerechten. Hij heeft een kookprogrammaatje en elk programma duurt zo’n 30 seconden. (Tasty van Buzzfeed is een nog sneller kookprogrammaatje).

Sticky content maken, waarbij je mensen naar jou trekt, dat is voorbij. Gebruikers willen dat je naar de gebruikers gaat. Daar waar ze zijn. Als je me wil, kom me daar dan bedienen (op FB, YouTube etc.). Ik ben de magneet, alles draait om mij, niet om jou.

Je kan 3 soorten content onderscheiden: hygiene content dat is content waarvan verwacht wordt dat je dat brengt bijvoorbeeld de sportuitslagen, ook al heeft je club verloren. Content waar je niet om heen komt. Dan heb je hub content, dat is voor gebruikers die al een beetje aan je gelinkt zijn. Die gebruikers bedien je met jouw verhaal met iets meer duiding. Dat is waar redacties de meeste tijd aan besteden. Wat de meeste redacties missen is de high-tune content Hero. De evenementen als carnaval of onderzoeksjournalistiek waar een verhaal goed wordt uitgediept. Die zijn bedoeld om mensen naar je toe te krijgen. Om ze door de ruis heen te trekken.

 

 

Het publiek kan je niet meer blijven bedienen met hygiene content alleen. Je moet ze aan je binden met meer. Daar gaat het om. Je community groeit door hup content, flink uit te pakken met een evenement een onthullende publicatie.

Hoe bereik je een grote menigte? Drie manieren: 1. Je zendt een programma uit, broadcasting (megafoon) 2. Personaliseren van boodschappen (aanspreken, duurt langer, maar je bereikt een menigte) 3. Gebruikers jouw boodschap aan elkaar laten doorgeven, fluisterketting, viral.

 

Voetbal International had een shop. Er zijn wel steeds meer vrouwen die belangstelling hebben voor voetbal maar het zijn toch vooral mannen. VI segmenteerde de doelgroep en richtte zich vooral op mannen. Maar wat bleek. Ze zagen afwijkend klikgedrag. Het bleken vooral vrouwen te zijn die in de shop kochten. VI bood daarop inspelend als het mandje leeg was een happiness-weekend aan. Kortom je gut feeling kan er soms behoorlijk naast zitten. Dat betekent dat je door moet meten wat je doet.

Buzzfeed laat zich volledig leiden door data-meting. Dat levert vreselijke content op, maar Buzzfeed maakt ook steeds meer onderzoekjournalistiek. Buzzfeed heeft ontdekt dat sharing maar ten dele wat te maken heeft met content. Ze zijn helemaal gericht hoe krijg ik het shareble. Sharing heeft de helft met content te maken. Ik deel met een vriend wat anders dan met mijn vrouw of mijn zoon. Het heeft te maken met de relatie tussen A en B.

Buzzfeed geeft die gevoelens bij delen ook weer: LOL, WTF etc.

 

Je stelt eerst vast je KPI, key performance indicators, wat wil je bereiken. Welke verhalen horen daarbij (detection) en vervolgens ga je die maken (productie) en distribueren. Dan ga je meten wat de resultaten zijn. Iedereen heeft data. Te veel data vaak waar je niks mee doet. Ga eens bij je organisatie na welke beslissingen genomen zijn op grond van die data. Als het stil is gebleven. Gooi ze dan weg, die data. Data zijn alleen belangrijk als het ondersteunt waarmee je bezig bent. Doelgerichte data, data waar je mee kan werken als je met je verhaal bezig bent, daar heb je wat aan.

The marketing funnel. Je hebt een potentieel publiek, dat je moet verleiden tot een bezoek. Dus ga je hero-content maken, vervolgens probeer je de bezoeker aan het lijntje te houden met andere content, en probeert ze lid te maken en ambassadeur (loyalty).

 

De TomTom voor journalisten

Data zijn saai. Je moet ze leuker maken De meeste redacties hebben geen boodschap aan al die data. Lever data zodanig aan zoals je content aanlevert voor een specifiek kanaal. Stem ze af op de gebruikers. Dat is mijn missie. Je moet er wat mee kunnen.

Data moeten:

  1. Over alle kanalen gaan niet alleen je website, maar alle platforms
  2. Real time, dus niet van gister of vorige week (is ook belangrijk, maar je moet data hebben om te gebruiken op het moment dat je er mee bezig bent)
  3. Cultuur veranderen, op grond waarvan je beslissingen neemt
  4. Anders worden gepresenteerd, toegankelijker.

Zoals de TomTom je real time de wegwijst naar je eindbestemming, zo moeten de data ook jouw verhaal de wegwijzen welke afslag (kanaal) je moet nemen voor elke tussenbestemming. Waarom hebben we dit niet voor content-industrie?

Wat vaak gebeurd is content dumping. Gewoon alles direct op alle kanalen zetten. Is dat verstandig? Kan je misschien beter even wachten tot de volgende dag? Vara-redacteur bij Pauw-Witteman bracht het bioritme van kijkers/gebruikers in kaart en hield er rekening mee. De meeste activiteit op de verschillende kanalen vond plaats rond 11 uur ’s avonds, het tijdstip van de tv-uitzending. Gebruikers twitterden erover etc. Dus bedacht hij om van zijn redactie een avondredactie te maken. Het effect was een verhoogde activiteit en bovendien met een doorgaand effect door de dag heen. Dat was opmerkelijk en niet direct verwacht. Toen ik dat effect zag (35% meer bereik), wist ik dat we dit moeten doen. Zo’n effect met zo’n kleine maatregel, daar moeten we wat mee.

Je moet er meer als een dirigent in staan, iemand die zijn eigen producten zodanig dirigeert dat het bij de gebruikers in de juiste vorm aankomt en niet als de architect die zijn gebouw gebouwd heeft en het volgende neer zet.

Tools waarbij je kan nagaan hoe het product het doet en of en hoe er gereageerd wordt op twitter, FB, Instagram etc. En je geattendeerd wordt of je er wat mee moet doen. Ook als je verhaal het goed doet, kan je een aanbeveling krijgen om een update te maken over dat onderwerp en de tool checkt dat de belangstelling voor het thema nog lang niet voorbij is. Dat is de nabije toekomst: een tool (een robotje of hoe je het noemen wil) die je vertelt: zou je niet wat verder in dit thema duiken of een poll op zetten hierover?

2017-12-05

Smart Octo wijst de weg waar en wanneer je je verhaal op de verschillende platforms kan uitserveren 

Smart Octo heet deze tool die nu bij BN/de Stem draait. De tips die de Smart Octo verstrekt is gericht op jouw doelstelling (KPI). De redactie moet dus vragen beantwoorden als: wat vind je belangrijk 100 views op je site, het aantal abonnementen of 3 Facebook comments. Je moet je strategie blootgeven, daarop wordt Smart Octo op afgestemd. Zo kan je ook een aantal verschillende koppen boven een artikel testen en kijken wat is de goede versie. Mediabedrijven maken vaak te veel content, als er maar 150 artikelen op een dag geproduceerd worden. Ze kijken te weinig naar hoe je de artikelen op de juiste manier uitserveert.

Een leuke presentatie van Erik van Heeswijk is hier te zien: VRT-presentatie en aansluitend daarop is deze link interessant: het nieuwe tv-kanaal VRT on demand: Bhaalu

 

Geplaatst in internet, journalistiek, media, multimedia | Tags: , , | Een reactie plaatsen

De Gelderlander strijkt de vlag – 14 maart 1942

Louis Frequin bewerkte onder zijn pseudoniem Willem de Wael één van zijn Betuwse volksverhalen tot een epos bij het verschijnen van het laatste nummer van De Gelderlander tijdens de bezetting, op 14 maart 1942. 

Krantenpaus-coverontwerp-21082017-page-001

LEES: De Krantenpaus

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

De slager van Srebrenica: Ratko Mladić levenslang achter de tralies

De rechters van het Internationaal Joegoslavië Tribunaal hebben ex-generaal Ratko Mladić schuldig bevonden aan de massamoord van meer dan 8000 mannen en jongens in Srebrenica in 1995. De grootste massaslachting in Europa sinds de tweede Wereldoorlog. Mladić (74) zit daarvoor nu de rest van zijn leven in de gevangenis.

Mladic 22 nov 2017 Tribunaal

De rechters oordelen dat de massamoord niet zonder Mladić had kunnen plaats gevonden zoals die in juli 1995 heeft plaats gevonden. “Circumstances were brutal; those who tried to defend their homes were met with ruthless force. Mass executions occurred and some victims succumbed after being beaten. Many of the perpetrators who had captured Bosnian Muslims, showed little or no respect for human life or dignity”, aldus rechter Alphons Orie van het gerechtshof.

De nabestaanden van de slachtoffers hebben gemengde gevoelens over het vonnis. Aan de ene kant zijn ze blij dat hij levenslang heeft gekregen, maar ze vinden het tegelijkertijd onbegrijpelijk dat hij niet schuldig bevonden is aan de massamoorden die de ‘slager van Srebrenica’ eerder pleegde in Bosnië.

netherlands-war-crimes-mladic

Srebrenica dagboeken

Mladić stond bekend als de ‘Napoleon van Servië’. In zijn boek De Srebrenica dagboeken besteedt kolonel b.d. Charles (Charlef) Brantz een heel hoofdstuk aan deze bloeddorstige misdadiger. Brantz was ten tijde van de massamoord commandant van de VN in Bosnië op zijn post in Tuzla. In zijn dagboek schrijft hij:

‘”De slager van Srebrenica” was een man die bij tegenstanders geen enkele vorm van respect afdwong, maar louter afkeer.’

‘Zijn ouders vochten tijdens de Tweede Wereldoorlog als partizanen tegen nazi-Duitsland en hun Kroatische Ustašebondgenoten. Vlak voor het einde van de oorlog werd zijn vader gedood door Ustaše-militanten. Ouders van Servische afkomst noemen in tijden van oorlog hun zonen vaak Ratko, een naam die is afgeleid van het Servo-Kroatische ratimir (dat ‘oorlog en vrede’ betekent) of van ratislav (‘strijd van de Slaven’). (p.54)

‘Hit the raw meat’

Zijn minachting voor tegenstanders, of dat nu politici, Bosnische militanten of de internationale gemeenschap was, grensde aan het surrealistische. Volgens Robert Block beschouwde hij zijn tegenstanders als ‘the forces of Mordred, representatives of foreign powers bent on the destruction of the Serb’. Vandaar dat hij zijn opdracht in april 1993, tijdens de eerste beschieting van Sarajevo, verwoordde met: ‘hit the raw meat’, aldus Block. Over de politici en milities in die stad zei Mladić: ‘They went running around to jewellery stores, banks, and well-stocked super-markets. There is not a single hill that they kept or liberated.’ Bij zijn operaties doodde hij mensen onder het motto ‘wat je nu doodt, kom je later nooit meer tegen’. Behalve tegenstanders vermoordde hij, geheel in lijn met zijn motto, ook ongewapende mannen en jongens die eventueel ooit het leger van de tegenstander zouden kunnen versterken. (p.56)

Srebrenica dagboeken

Meer in: De Srebrenica dagboeken. Ooggetuigenverslag van een hoofdrolspeler. Charlef Brantz. Karakter Uitgevers, Hoorn 2015

Geplaatst in Boeken, geschiedenis, moord, Nieuws en politiek, recht | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen