Europese private equity-experts: meer fusies en transacties in Benelux

Chinese investeerders vergroten posities in Europese media- en farmacie-industrie en in zorgbedrijven

AMSTERDAM, donderdag 9 maart 2017 – De politieke onzekerheid in de wereld lijkt de activiteiten van Europese private equity-bedrijven direct te beïnvloeden: iets meer dan de helft (52%) van alle 2400 ondervraagde PE-bedrijven verwacht in 2017 een groei in het aantal fusies en overnames – tegenover 64% in 2016. De impact is ook geografisch zichtbaar: men verwacht de meeste groei van het aantal transacties in Spanje, Portugal (beide 2,6%) en Duitsland (+2,4%). De Benelux neemt een middenpositie (+1,4%) in. Het minst vaak worden het Verenigd Koninkrijk (-1,6%) en Griekenland (-2,1%) genoemd. Tegelijkertijd maken de ondervraagden zich grote zorgen om concurrentie van investeerders uit China met interesse in de kapitaalgoederen-, technologie- en automobielindustrie. 

dagobert_1

 

Dit zijn enkele van de bevindingen in de 2017-editie van de European Private Equity Outlook waarin Roland Berger voor het achtste jaar achtereen de meningen peilt onder private equity-experts in heel Europa, inclusief Nederland.

“Het is overduidelijk dat het vertrouwen van investeerders in politieke stabiliteit flink te lijden heeft” zegt Sameer Mehta, principal bij Roland Berger Amsterdam. “De Brexit-stem en de verkiezingen in landen als Frankrijk, Duitsland en Nederland drukken op het sentiment”.

Technologie- en mediasector

Voor wat betreft individuele sectoren voorzien de ondervraagde PE-experts de meeste acquisities in technologie en media (72%), gevolgd door farma en zorg (68%). De minste activiteiten verwachten ze in energie (19%), bouw (18%) en automotive (16%). “Dit laat zien dat investeerders sterke groeicijfers verwachten in bedrijven die actief zijn in toekomstbestendige, innovatieve technologie’, zegt Sameer Mehta.

Steeds meer Chinese investeerders laten hun oog vallen op sleuteltechnologieën in de zwaarbevochten Europese markt. Meer dan de helft (57%) van de PE-bedrijven verwacht hierdoor meer concurrentie van Chinese financiële en strategische investeerders. De ondervraagden verwachten bij de laatsten met name interesse in bedrijven die actief zijn in kapitaalgoederen en engineering, automotive en technologie en media.

“De groeiende interesse van investeerders vanuit China lijkt gedreven door ontwikkelingen op domeinen als Industry 4.0, technologieën als artifical intelligence (AI) en sectoren als automotive en energie,” zegt Sameer Mehta. “De antiglobaliseringkoers van de nieuwe Amerikaanse regering gaat de markt voor Azië in Europa alleen maar groter maken.”

De Europese PE-experts verwachten dat de meeste deals zullen plaatsvinden in ‘small’ en ‘midcap’-sectoren. Ruim 6 op de 10 ondervraagden denkt dat deze ontwikkeling zal plaatsvinden bij deals tot 50 miljoen euro, 5 op de 10 bij deals tot 100 miljoen euro, en 4 op de 10 bij deals tot 250 miljoen euro. “De uitkomst is een goede weerspiegeling van de Nederlandse industrie en de kracht van het Nederlandse mkb.’ zegt David van der Does, partner bij Roland Berger.

Portfoliomanagement

Om de waarde van hun portfoliobedrijven te versterken, willen ruim 8 op de 10 ondervraagden investeren in actief portfoliomanagement. “Deze bedrijven merken al langer dat een passieve aanpak niet leidt tot positieve resultaten,” zegt Van der Does. “Echte waarde kunnen zij uitsluitend creëren door actief betrokken te zijn bij grote zakelijke beslissingen bij hun portfoliobedrijven.”

Europese investeerders verwachten verder waarde toe te voegen aan hun portfolio door add-on acquisities, de introductie van nieuwe producten en diensten en prijsoptimalisatie. Kostenreductie-initiatieven of footprint-optimalisatie zijn minder relevant.

Geplaatst in economie, Geen categorie, Nieuws en politiek | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Blauw Golven

In 2009 sprak ik de ontwerper Peter Struycken over de aanleg van de Blauwe Golven  onder de nieuwe brug, de Nelson Mandela  brug in Arnhem. Nu zijn er plannen om het kunstwerk te slopen. 

Door Herman Spinhof

 

ARNHEM – De ‘Blauwe Golven’ vormden het sluitstuk van de ‘nieuwe’ brug, die in 1977 in gebruik werd genomen.  Dit ongebruikelijke en visueel indrukwekkende ontwerp van de gerenommeerde  kunstenaar Peter Struycken is nationaal en internationaal zeer  gewaardeerd.

peter-struycken

“De grote animator achter het ontwerp was de toenmalige wethouder Jaap Hekkelman,” vertelt Peter Struycken (1939).  Hekkelman (financiën, PvdA)  was ook de motor achter de bouw van de brug zelf, die hij realiseerde zonder de stad op te zadelen met een jarenlange schuldenlast.  “Zo iemand heb je nodig, anders komt zo’n groot project niet tot stand.” Struycken, bekend van de serie postzegels uit 1981 die een uit puntjes opgebouwde beeltenis van koningin Beatrix tonen, was in die periode docent van de Kunstacademie (ArtEZ). “Ik kwam dagelijks langs de nieuwe brug. Maar ook vóór die tijd. Ik ken het gebied zoals het er nog jaren na de oorlog bijlag: ruïnes met niet weggeruimd puin, hopen zand en een opgebroken Tramstraat. Auto’s parkeerden tussen de hopen zand, zonder elkaar te hinderen.” Toen Struycken de opdracht kreeg om een ontwerp te maken voor het gebied waarop auto’s geparkeerd moesten worden, wist hij al binnen tien minuten hoe het eruit moest zien. “Het kon geen object of beeld worden, want je kan in dat gebied er niet om heen lopen. Voor groen en bomen is geen ruimte en onder de portalen kunnen die niet groeien. Het gegolfde veld moest een doorkijk  worden en ook zo dat als er geen auto’s  zouden staan, het een aantrekkelijk visueel beeld oplevert. Ik realiseerde me dat op de golven, net als in de oude situatie met die hopen zand en puin, in combinatie met die witte en blauwe banen de richting om je auto te parkeren duidelijk is. Daar hoefde je geen aparte strepen  voor parkeerhavens te trekken. De praktijk heeft bewezen dat het goed gaat.” De blauwe en witte strepen geven de richting aan en zijn afgestemd op de grootte van de auto’s, evenals de hoogte van de golven. “Dat hebben we getest op verschillende manieren met  auto’s en autobussen. Ook de houdbaarheid van de kleur van de stenen is anderhalf jaar lang getest  op de intensief bereden Apeldoornseweg. Die stenen verkleuren niet. Je moet ze wel schoonhouden. Dat was met de gemeente Arnhem ook zo afgesproken. Een keer per maand de veegwagen erover. Maar daar is de klad in gekomen.” Bij de aanleg van dit ingewikkelde ontwerp kreeg Struycken alle steun van de gemeente: ‘dat was voorbeeldig’. “De vraag was of  bestrating van het plan met een in twee richtingen gekromd vlak zou lukken. Bij een proefveldje in Elst hebben we dat uitgeprobeerd.” Het is een ambachtelijk kunstwerk van een opzienbarend ontwerp in een lastig stedelijk gebied waar Arnhem trots op kan zijn, dat ook in het buitenland vermaard is.

roermondsplein

Petitie tegen het slopen.

Door Herman Hofman (oud-gemeentesecretaris van de gemeente Arnhem)

“Ik heb het hele proces meegemaakt, o.a. als vice-voorzitter van de Commissie Beeldende Vormgeving openbare gebouwen en terreinen.
Toen het ontwerp van de Roermondspleinbrug (nu Nelson Mandelabrug) gereed was, ontstond de discussie over het gebied waar de brug aan de noordzijde zou ‘landen’.
De hoogte en de grootte van de brugdelen zouden zodanig ingrijpend zijn, dat het daaronder gelegen gebied een aparte studie vereiste. 
Uit de gemeenteraad klonk o.a. de wens om er een groen uiterlijk aan te geven en er zeker ook bomen te planten.
Deskundigen op dat gebied oordeelden dat bomen altijd veel te klein zouden blijven in verhouding tot de afmetingen van de brugdelen en overig groen/gras zou verpieteren.
Berend Hendriks en Piet Slegers, leden van genoemde commissie, adviseerden om Peter Struijcken een ontwerp te laten maken.
Peter kwam met de idee van de blauwe golven in relatie tot de rivier. De commissie was positief, maar vond het wenselijk dat hij samen met de landschapsarchitect Bob van der Vliet (ook docent in Arnhem) zou zoeken naar een nog aantrekkelijker vormgeving. Het kostte moeite Struijcken daarvan te overtuigen, maar toch kwam er een mooi ontwerp uit voort met centraal een enorme bolvormige fontein en beplanting aan de randen van de ‘golven’.Iedereen was enthousiast, dus werd het uitgevoerd.
Struijcken vond het in beginsel geen bezwaar als er aan de randen ook geparkeerd zou worden, maar het gemeentebestuur wilde dit (toen) nadrukkelijk niet. Later zou daarin onder druk van de middenstand helaas verandering in komen. Ook toen verdrong commercie de kunst ! 
Het geheel met de werkende fontein in het midden vormde een prachtige entree van de stad vanuit het zuiden.
Tijdens het ‘Festival De Stad'(Arnhem 750 Jaar) verzorgde de Dansacademie een prachtige balletmiddag op de ‘golven’ en dat werd door honderden bezoekers gadegeslagen.
Natuurlijk kwam er na enige tijd wat onkruid op en dat werd met middelen uit die tijd bestreden. Die waren echter wat giftig, dus dat mocht na enige tijd niet meer. Begrijpelijk !Toen het weer hoog tijd dat er werd schoongemaakt, trokken op een zaterdag een aantal raadsleden en ambtenaren naar de golven’ om als vrijwilligers alles schoon te maken. Maar dat ging uiteraard niet elk kwartaal gebeuren; de gemeentereiniging deed dit wel, maar toen eenmaal dit gebied helaas toch parkeervoorziening werd, kwam er niet veel meer van schoonmaken terecht. Zo begon de verloedering en toen kwam als bezuinigingsmaatregel daar nog het afsluiten van de fontein bovenop.
Die laten functioneren en het geheel schoonmaken kost een fractie van hetgeen nu gemoeid zal zijn met de voorliggende plannen.
Niet of in ieder geval veel minder parkeren zal de ‘golven’ weer luister geven en de stationsparkeergarage zal veel beter benut worden.
Arnhem gaat steeds minder goed om met werk van uitstekende kunstenaars. Zie de veiling van portretschilderijen van belangrijke toneelkunstenaars en in de Raad kwam onlangs het werk van Berend Hendriks aan de V&D-parkeergarage ter discussie te staan. Wie in het Arnhemse college en Arnhemse Raad tonen nog kennis van en begrip voor belangrijke kunstaankleding in onze stad ??”
 
Herman Hofman.
 
Geplaatst in geschiedenis, Kunst, Nieuws en politiek | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Vierjarig onderzoeksprogramma Dekolonisatie, geweld en oorlog in Indonesië, 1945-1950

Java Post

Dekolonisatie, geweld en oorlog in Indonesië, 1945-1950 is een grootschalig, gezamenlijk onderzoeksprogramma van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde (KITLV), het Nederlands Instituut voor Militaire Geschiedenis (NIMH) en NIOD Instituut voor Oorlogs-, Holocaust en Genocidestudies. Het onderzoek is financieel mogelijk gemaakt door de Nederlandse regering, dat op 2 december 2016 besloot steun te geven aan een breed onderzoek naar de gebeurtenissen in deze periode.

Nederlandse militair op Noord-Celebes, 1948 (TM) Nederlandse militair op Noord-Celebes, 1948 (TM)

Het programma, dat bestaat uit negen deelprojecten, moet antwoord geven op de vragen over aard, omvang en oorzaken van structureel grensoverschrijdend geweld in Indonesië, bezien vanuit een bredere politieke, maatschappelijke en internationale context. In dat verband zal ook uitgebreid aandacht worden besteed aan de chaotische periode van augustus 1945 tot begin 1946 – vaak aangeduid als de Bersiap – én de politieke en maatschappelijke nasleep in Nederland, Indonesië en daarbuiten. 

View original post 234 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

‘Alternatieve feiten’ over Bouterse’s aanwezigheid

Decembermoorden

Door Hans Buddingh’, 9 februari 2017 gepubliceerd in NRC

De getuigenissen in het Bouterse-proces geven geen helder beeld van de executies, vindt Hira. De auteur blijkt het een en ander te ontgaan.

De Surinaamse president Desi Bouterse ontkent nog altijd dat hij in 1982 aanwezig was bij de Decembermoorden, waarbij vijftien tegenstanders van zijn regime in Fort Zeelandia werden geëxecuteerd. Nu het Decembermoorden-proces zijn einde nadert, komt Sandew Hira (pseudoniem van Dew Baboeram en broer van de in 1982 vermoorde advocaat John Baboeram) met het boek De getuigenis van president Desi Bouterse. Politiek geweld, confrontatie, dialoog en verzoening in Suriname waarin hij Bouterse’s bewering onderschrijft. Hij wil het strafproces stoppen en ‘gerechtigheid via waarheidsvinding’ bereiken om zo tot ‘verzoening’ te komen in Suriname, dat getraumatiseerd is door de moorden. Bouterse omarmde Hira’s zeer omstreden project en gaf het zo een grote politieke lading. De econoom Hira, die zich in het boek ex-trotskist en ‘dekoloniale activist’ noemt, doet verslag van zijn onderzoek.

Belangrijk onderdeel in het boek is een, ook op tv uitgezonden, interview met Bouterse. Deze bleef hierin bij zijn lezing dat de executies in Fort Zeelandia ’s avonds plaatsvonden, toen hij bij zijn buitenvrouw was. Hira bevestigt dat alibi.

Getuigenverklaringen

De getuigenverklaringen tijdens het proces geven volgens Hira ‘geen helder beeld’ van de executies. En dat terwijl waarnemers, niet alleen nabestaanden, die bij het proces aanwezig waren of de getuigenverklaringen lazen, concluderen dat het proces juist helderheid heeft verschaft: de executies vonden, in elk geval grotendeels, overdag plaats en Bouterse was er toen bij. Dat maakt het proces voor Bouterse ook zo bedreigend.

Heel belangrijk in Hira’s betoog is zijn poging de postume getuigenis van vakbondsleider Fred Derby onderuit te halen. De in 2001 overleden Derby geldt als een ‘kroongetuige’, omdat hij als enige Fort Zeelandia ongedeerd mocht verlaten. Hira baseert zich (aldus een voetnoot) op een verslag van de getuigenis van Derby op de website Waterkant dat in 2006 werd gepubliceerd en dat mede gebaseerd werd op een interview dat de Surinaamse journalist Carlos Durham met Derby had. In dat verslag van Waterkant staat echter een cruciale fout, zo bevestigt Durham desgevraagd. En dat heeft verstrekkende gevolgen voor Hira’s conclusies. Derby zou volgens het Waterkant-verslag hebben gezegd dat de eerste gevangenen in het fort ‘anderhalf uur na de vlaggenparade van zes uur ’s middags’ uit Derby’s cel werden gehaald om bij Bouterse en de twee topmilitairen Roy Horb en Paul Bhagwandas te worden gebracht. Niet veel later waren repeterende schoten te horen. De executies zouden dan dus inderdaad ’s avonds hebben plaatsgevonden toen Bouterse al weg was. Maar de vlaggenparade (het hijsen van de vlag) vindt in Suriname in de vroege ochtend plaats. En dat zei Derby.

Motto van Hira’s onderzoek was ‘waarheid maakt vrij’. Maar wat Hira presenteert zijn ‘alternatieve feiten’.

Hira had dat al in 2001 kunnen lezen in een uitgebreid artikel van journalist en Surinamekenner Gerard van Westerloo (1943-2012) in NRC. Het NRC-artikel bevat de weergave van op de band opgenomen verklaring van Derby, die pas na zijn dood werd vrijgegeven. De gedetailleerde getuigenis rechtvaardigt maar één conclusie: de executies vonden, grotendeels, overdag plaats, Bouterse was erbij. Derby spreekt van de ‘vlaghijsing’. Kort erna, rond half negen ’s ochtends, werden gevangenen uit Derby’s celruimte gehaald. ‘Drie of vier jongens komen binnen, jij, jij, jij, zeggen ze’, aldus Derby. Niet veel later waren repeterende schoten te horen. Toen Derby begin van de avond na een gesprek met Bouterse het fort mocht verlaten had hij volgens zijn getuigenis de lichamen van journalist Slagveer en media-eigenaar Kamperveen zien liggen.

Het is onbegrijpelijk dat Hira niet naar Van Westerloo verwijst. Derby’s getuigenis is tijdens het proces bevestigd door diverse militairen. De getuigenis van Bouterse’s secretaresse sluit daar naadloos bij aan. Zo had ze overdag iets opmerkelijks gehoord van Bouterse’s twee jonge kinderen, toen ze bij het pal naast het fort gelegen huis van Bouterse was. Vanaf het balkon heb je er goed zicht op. ‘Ze zeiden: militairen hebben op een man geschoten. Toen heb ik [Bouterses echtgenote] Ingrid gezegd met de kinderen weg te gaan.’ Hira laat het onvermeld.

Schokkende videobeelden

De aanklager liet bij het proces een video zien, met Bouterse die Kamperveen een verklaring over een coup laat afleggen. Ook hier gaat Hira in de fout: de video werd destijds niet op tv uitgezonden, maar alleen het geluid op de radio, omdat Kamperveen zichtbaar was toegetakeld.

Hira maakt het nog erger door ook Derby’s situatieschets van het fort, van belang voor zijn getuigenis, te betwisten. In het NRC-artikel vertelt Derby dat je vanuit de kleine ommuurde openluchtruimte in het fort – waar hij met anderen in de nacht van 7 of 8 december was opgesloten – op de eerste verdieping soms Bouterse’s rug kon zien. En als de celdeur openging kon je een draaitrap zien waarlangs gevangenen naar Bouterse cum suis werden gebracht. Wie Fort Zeelandia kent weet dat Derby gelijk heeft. Hira maakt ervan dat ‘het onmogelijk is om via de deuropening van de wenteltrap goed zicht te hebben op de kamer daarboven’. Maar dat zei Derby niet: hij keek gewoon schuin omhoog door het raam op de eerste verdieping.

Voor Bouterse’s versie dat de arrestanten een coup beraamden is nooit enig bewijs gevonden. Ook Hira lukt dat niet. Er was najaar 1982 een brede, massale beweging die democratie eiste.

Hira verwijt nabestaanden van de 8-Decemberslachtoffers een ‘dubbele moraal’. Want daders in de Binnenlandse Oorlog (1986-1992) tussen het leger van Bouterse en het Junglecommando van Ronnie Brunswijk – met veel meer slachtoffers – kregen amnestie. Waarom dan geen amnestie voor de daders van de Decembermoorden? Hira vergeet dat de amnestiewet van 1992 misdaden tegen de mensheid uitsluit en dat de Decembermoorden volgens juridische experts zo’n misdaad zijn.

Volgens Hira zijn de doden van de Decembermoorden slachtoffers van ‘politiek geweld’ en daarvoor moet dus een politieke oplossing komen. Wie voor het strafproces pleit, lijdt volgens Hira aan een ‘Eurocentrische benadering’.

Opmerkelijk is dat het woord ‘drugs’ bij Hira weinig voorkomt, met Brunswijk als schuldige, terwijl Bouterse en Brunswijk beiden (in Nederland) zijn veroordeeld voor cocaïnehandel. Bovendien speelden drugs een rol in hun onderlinge oorlog. Zo is het in dit verband een gotspe dat op de lijst van 235 slachtoffers van ‘politiek geweld’ in Hira’s boek onder meer politie-inspecteur Herman Gooding staat, een drugsspeurder die in 1990 vrijwel zeker door Surinaamse militairen is vermoord. Dus ook amnestie voor die moord?

Bevat het boek niets goeds? Jawel. Hira besteedt veel aandacht aan de vergeten slachtoffers van gruwelijkheden over en weer in de Binnenlandse Oorlog. Door archiefonderzoek in Nederland kon hij bevestigen dat Nederlands overheidsgeld voor het Zeister Zendingsgenootschap bij Brunswijk terechtkwam, die er wapens voor kocht. Zijn suggestie dat Nederland slachtoffers moet compenseren is minder gek dan het lijkt.

Motto van Hira’s onderzoek was ‘waarheid maakt vrij’. Maar wat Hira presenteert zijn ‘alternatieve feiten’.

Sandew Hira: De getuigenis van president Desi Bouterse. Politiek geweld, confrontatie, dialoog en verzoening in Suriname.

Amrit Consultancy, 416 blz. € 25,-

Geplaatst in geschiedenis, Nieuws en politiek, recht | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Ondernemers Lombok schenken 500 euro aan Ome Joop’s Tour

ARNHEM, 30 jan.’17 – Ondernemers van Lombok #Arnhem hebben vanochtend een cheque ter waarde van 500 euro overhandigd aan Marcel Legerstee van Ome Joop’s Tour. ‘Ik ben zeer blij met deze gift. Die we goed kunnen gebruiken ter
ondersteuning van ouders die het financieel lastig hebben en het inschrijfgeld voor de tien-daagse tour niet kunnen opbrengen.’
img_1185

v.l.n.r. Harm Mensink (Arthur van Armstrong BV), Cyril van Gorkum (Spar), Marcel Legerstee (Ome Joop’s Tour) en Anne Luchies (ondernemersplatform Westkracht 13). 

 
De tour waar jaarlijks zo’n 150 kinderen tussen de tien en twaalf jaar aan deelnemen, beleeft dit jaar zijn 67-ste jaargang. ‘Elke financiële ondersteuning kunnen we goed gebruiken om onze begroting van ruim een ton per jaar rond te krijgen.’ Ome Joop’s Tour draait volledig op vrijwilligers.
 
Voor dit jaar zoekt de organisatie nog tien ploegleiders om de kinderen 10 dagen lang te begeleiden tijdens de tour waarin de kinderen dagelijks zo’n 60 kilometer afleggen. ‘Dat is niet makkelijk’, aldus Marcel Legerstee ‘mensen moeten gekwalificeerd zijn en bereid zijn om vrijwillig tien dagen lang van hun vakantie te willen opofferen. ‘Tien dagen lang gaan de kinderen van allerlei afkomst met elkaar om. Dat is belangrijk voor hun sociale ontwikkeling.’
 
IMG_1088

Foto: Het verlichte pand aan de Utrechtseweg waarachter de nieuwe supermarkt verrijst  in mei ’16 tijdens de Giro

De gift is opgebracht door de ondernemers tijdens de passage van de Giro d’Italia door Arnhem vorig jaar mei. Langs de Utrechtseweg voor het terrein waar de nieuwe supermarkt Hoogvliet komt, was door vastgoedondernemer Arthur Armstrong BV een publieke tribune gebouwd in de week van 7 mei.

Met de bouw van de nieuwe supermarkt hopen Cyril van Gorkum van de buurtsuper de Spar aan de Oranjestraat en Harm Mensink van Armstrong de tweede helft van dit jaar te kunnen beginnen.
 
Geplaatst in Nieuws en politiek, Sfeer nieuws | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

De vergeten acties van Papoea’s op Biak

Java Post

Door Peter Schumacher    

Zonder de hulp van honderden Papoea’s op Nieuw Guinea had in de Tweede Wereldoorlog de opmars van de Amerikaanse legers van de Filippijnen naar Japan nog veel grotere vertraging opgelopen. Ook zouden er veel meer Amerikanen zijn gesneuveld. Honderden uit de plaatselijke bevolking gerekruteerde Papoea’s hebben vanwege de enorme kennis van land en cultuur  voor de oprukkende Amerikaanse legers en luchtmacht waardevol speurwerk verricht en Japanners gedood. Daarvoor hebben zij achteraf nooit voldoende waardering gekregen vanuit Den Haag en vanuit Washington. Ook dr. Loe de Jong maakt er in het betreffende deel 12 van zijn serie over Nederland en de Tweede Wereldoorlog weinig woorden aan vuil.

Papoea-vrijwilligers op Biak Papoea-vrijwilligers op Biak

Dit was de mening van de inmiddels overleden Lourens Arie Smits, die in 1944-’45 bestuursambtenaar was op het net op de Japanners veroverde Nieuw-Guinese eiland Biak. Hij had in Australië met tientallen andere Nederlanders een opleiding gevolgd…

View original post 2.179 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Hoe een weduwe de Nederlandse staat deed buigen

Java Post

Buitengerechtelijke executie

Op 21 december 1948 wordt de regeringssecretaris van de jonge republiek Indonesië door Nederlandse militairen vermoord. Zijn vrouw sleept de Staat der Nederlanden voor de rechter – en wint. Reconstructie van een vergeten affaire.

Foto uit 1932 van Indonesische studenten in Nederland. De latere regeringssecretaris Masdoelhak Nasoetion is tweede van rechts. (Kitlv) Foto uit 1932 van Indonesische studenten in Nederland. De latere regeringssecretaris Masdoelhak Nasoetion is tweede van rechts. (Kitlv)

Door Frank Vermeulen

Een paar kilometer buiten Kaliurang laat sergeant-majoor Marinus Geelhoed de jeep bij een bocht in de weg stilhouden. De vijf Indonesiërs in de aanhangwagen moeten uitstappen. Ze worden een bamboebos ingevoerd over een smal pad. Voorop loopt Masdoelhak Nasoetion, de belangrijkste gevangene. Hij is adviseur, regeringssecretaris en goede vriend van Mohammed Hatta, de vicepresident van de jonge republiek Indonesië. Met president Soekarno proclameerde Hatta ruim drie jaar eerder, op 17 augustus 1945, de onafhankelijkheid van Indonesië. Sindsdien is de voormalige kolonie gewikkeld in een gewelddadige dekolonisatieoorlog met het voormalig moederland.

mnasution_kaliurangAchter Nasoetion lopen…

View original post 3.297 woorden meer

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen